پژوهش در مشاوره کودک و نوجوان

پژوهش در مشاوره کودک و نوجوان

اثربخشی بازی‌درمانی آدلری بر اضطراب اجتماعی و خودتنظیمی هیجانی کودکان مبتلا به لکنت زبان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
مهرداد ساسانی 1
زهرا قربانی 2
1 استادیار گروه روانشناسی ، موسسه آموزش عالی میزان، تبریز، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، موسسه آموزش عالی میزان، تبریز، ایران
10.22034/jrcac.2025.2064927.1061
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی بازی‌­درمانی آدلری بر اضطراب اجتماعی و خودتنظیمی هیجانی کودکان مبتلا به لکنت زبان انجام شد. روش پژوهش نیمه­‌آزمایشی با استفاده از طرح پیش­آزمون- پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری در این پژوهش را کلیه کودکان 8 تا 10 ساله، دارای اختلال لکنت زبان در شهر تبریز در سال 1403 تشکیل دادند. برای انتخاب نمونه به روش نمونه­گیری هدفمند، تعداد 30 نفر انتخاب شدند. برای تعیین اثربخشی از دستورالعمل درمانی کاتمن و مینی­والن (2016) استفاده شد که به‌صورت گروهی به مدت 8 جلسه 60 دقیقه­ای اجرا شد. هر دو گروه، با پرسش‌نامه‌های اضطراب اجتماعی جرابک (1996) و تنظیم هیجان گروس و جان (2003) به­‌عنوان پیش­آزمون و بعد از اتمام درمان به‌عنوان پس­آزمون مورد ارزیابی قرار گرفتند. درنهایت پس از جمع­آوری داده­ها از روش­های آمار توصیفی میانگین و انحراف استاندارد و آمار استنباطی از آزمون تحلیل کوواریانس تک­متغیره استفاده شد. سطح معنی­داری در کلیه آزمون­ها 05/0 در نظر گرفته شد. یافته­ها نشان داد در هر دو متغیر اضطراب اجتماعی (001/0p<) و خودتنظیمی هیجانی (001/0p<) تفاوت معناداری بین گروه کنترل و آزمایش وجود داشت. با توجه به نتایج به­دست آمده از این پژوهش، بازی­درمانی آدلری تا حد زیادی می­تواند به کاهش اضطراب اجتماعی و افزایش خودتنظیمی هیجانی کودکان مبتلا به لکنت زبان کمک کند.
کلیدواژه‌ها
بازی ­
درمانی آدلری، اضطراب اجتماعی، خودتنظیمی هیجانی، لکنت زبان.

عنوان مقاله English

The Effectiveness of Adlerian Play Therapy on Social Anxiety and Emotional Self-Regulation in Children with Stuttering

نویسندگان English

Mehrdad Sasani 1
Zahra Ghorbani 2
1 Assistant Professor, Department of psychology, Mizan institute of higher education, Tabriz, Iran
2 M.A. in General psychology, Mizan institute of higher education, Tabriz, Iran
چکیده English


The aim of the present study was to determine the effectiveness of Adlerian Play Therapy on social anxiety and emotional self-regulation in children with stuttering, in which a quasi-experimental method with a pre-test-post-test design with a control group was used. The statistical population in this study consisted of all 8–10-year-old children with stuttering disorder in Tabriz in 1403. Thirty people were selected to select the sample using purposive sampling. To determine the effectiveness, the Katman and Miniwallen (2016) treatment protocol was used, which was implemented in a group for 8 60-minute sessions. Both groups were evaluated with the Jarabak (1996) Social Anxiety Questionnaire and Gross and John (2003) Emotion Regulation Questionnaire as a pre-test and after the completion of treatment as a post-test. Finally, after collecting the data, descriptive statistics methods of mean and standard deviation and inferential statistics of univariate analysis of covariance test were used. The significance level in all tests was considered to be 0.05. The findings showed that there was a significant difference between the control and experimental groups in both variables of social anxiety (p<0.001) and emotional self-regulation (p<0.001). According to the results obtained from this study, Adlerian play therapy can greatly help reduce social anxiety and increase emotional self-regulation in children with stuttering.

کلیدواژه‌ها English

Adlerian Play Therapy
Social Anxiety
Emotional Self-Regulation
Stuttering
برزگر، اسماعیل؛ بوستانی­پور، علیرضا و فتوح‌آبادی، خدیجه (1400). اثربخشی بازی­درمانی آدلری بر اضطراب اجتماعی و کمال­گرایی ناسازگارانه کودکان دارای لکنت زبان. کودکان استثنایی (پژوهش در حیطه کودکان استثنایی)، 21(2): 81-92.
پلنگی، ابوالفضل؛ حبیبی، یاسر و قاسمی­نژاد، محمدعلی (1395). مقایسه‌ فشار اجتماعی و حساسیت به طرد در دانش‌آموزان با و بدون لکنت زبان. روان‌شناسی مدرسه و آموزشگاه، 5(3): 24-38.
 جعفری، مرضیه و امینی، ناصر (1402). اثربخشی بازی­درمانی به سبک آدلری بر جرئت­ورزی دانش­آموزان مقطع ابتدایی شهرستان کازرون. رویکرد فلسفه در مدارس و سازمان­ها، 2(1): 29-42.
ذوالرحیم، رقیه و آزموده، معصومه (1398). تأثیر بازی­درمانی شناختی- رفتاری بر اضطراب اجتماعی و رفتارهای پرخاشگرانه کودکان دبستانی. فصلنامه سلامت روان کودک،۶(۴): 231-240.
رضایی المانقدیم، فاطمه و پورمحمد، پریسا (1403). اثربخشی بازی­درمانی آدلری بر مشکلات برون­سازی­شده و مهارت­های اجتماعی دانش­آموزان با اختلال یادگیری خاص. نشریه توانمندسازی کودکان استثنائی، 15(3): 50-60.
شیبانی، حسین؛ میکاییلی، نیلوفر و نریمانی، محمد. (1401). اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر تنظیم هیجان و تحریک­پذیری دانش­آموزان مبتلا به اختلال بدتنظیمی خلق مخرب. روان­شناسی مدرسه و آموزشگاه، 11(1): 56-67.
عادلی­پور، زکیه؛ جوادی، علی و کارشکی، حسین. (1395). رواسازی و انطباق­یابی مقیاس خودباورهای مربوط به اضطراب اجتماعی. مجله روا‌ن‌شناسی بالینی، 7(4): 1-14.
فلاح، فاطمه؛ رضاپور میرصالح، یاسر و بهجتی اردکانی، فاطمه (1400). اثربخشی بازی­درمانی آدلری بر مهارت‌های اجتماعی کودکان دارای اختلال اضطراب اجتماعی: یک طرح سری‌های زمانی. پژوهش­های روان‌شناسی اجتماعی، 11(42): 1-16.
قلندرزاده، زهرا و پورنقاش تهرانی، سیدسعید (1399). نقش واسطه‌ای پریشانی روان‌شناختی، راهبرد ارزیابی مجدد تنظیم هیجان و راهبرد سرکوبگری تنظیم هیجان در رابطه خشونت خانگی و عملکردهای شناختی در زنان قربانی خشونت. فصل‌نامه پژوهش‌های کاربردی روان‌شناختی، 11(2): 1-21.
مقدسی، رویاسادات (1401). تأثیر بازی­درمانی بر اضطراب کودکان تک‌والدی. ایده­های نوین روان‌شناسی، 14(18):1-25.
میرمحمدی، میتراسادات و ایرانی برقی، زیبا (1399). اثربخشی بازی­درمانی بر کاهش اضطراب اجتماعی و افزایش هوش هیجانی کودکان دارای اختلال حسی- حرکتی. نشریه کودکان استثنائی، 20(4): 1-12.
نیکوروش، مینا؛ علیزاده، حمید؛ رضایی، سعید و دستجردی کاظمی، مهدی (1401). بررسی اثربخشی برنامه بازی‌‌درمانی آدلری بر مشکلات خواب کودکان مبتلا به سرطان. مجله مطالعات ناتوانی، 12(1): 1-9.
نیکوروش، مینا؛ علیزاده، حمید؛ رضایی، سعید و دستجردی کاظمی، مهدی (1402). تدوین برنامه بازی‌درمانی آدلری و ارزیابی اثربخشی آن بر علاقه‌ اجتماعی در کودکان مبتلا به سرطان. روان‌شناسی سلامت، 12(47): 47-58.
Akay, S., & Bratton, S. (2017). The effects of Adlerian play therapy on maladaptive perfectionism and anxiety in children: A single case design. International Journal of Play Therapy, 26(2), 96.
American Psychiatric Association, D. S. M. T. F., & American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders: DSM-5 (Vol. 5, No. 5). Washington, DC: American psychiatric association.
Archbell, K. A., & Coplan, R. J. (2022). Too anxious to talk: Social anxiety, academic communication, and students’ experiences in higher education. Journal of emotional and behavioral disorders, 30(4), 273-286.
Ashby, J. S., Tobin, G. K., & Jin, M. K. (2020). Adlerian play therapy and adventure therapy: Complementary interventions for comprehensive theory. The Journal of Individual Psychology, 76(2), 187-200.
Berchiatti, M., Badenes-Ribera, L., Ferrer, A., Longobardi, C., & Gastaldi, F. G. M. (2023). School adjustment in children who stutter: The quality of the student-teacher relationship, peer relationships, and children’s academic and behavioral competence. Children and Youth Services Review, 116, 105226.
Drewes, A. A. (2019). Play therapy for children with school behavior problems. Prescriptive play therapy: Tailoring interventions for specific childhood problems, 251.
Evans, C. (2020). Adlerian play therapy and trauma. The Journal of Individual Psychology, 76(2), 217-228.
Gillard, D., Flaxman, P., & Hooper, N. (2021). Acceptance and commitment therapy: Applications for educational psychologists within schools. Educational Psychology in Practice, 34(3), 272-281.
Gorshkova, E. N., &Volikova, S. V. (2017). Social anxiety and perfectionism in young people who stutter. Counseling Psychology and Psychotherapy, 25(1), 40-58.
Gross, J. J., & John, O. P. (2003). Individual differences in two emotion regulation processes: implications for affect, relationships, and well-being. Journal of personality and social psychology, 85(2), 348.
Hunnicutt Hollenbaugh, K. M., & Joyal, A. (2024). Adlerian Play Therapy and Dialectical Behavior Therapy Skills: An Integrated Approach. Journal of Creativity in Mental Health, 1-12.
Iverach, L., Jones, M., Lowe, R., O’Brian, S., Menzies, R. G., Packman, A., & Onslow, M. (2018). Comparison of adults who stutter with and without social anxiety disorder. Journal of fluency disorders, 56, 55-68.
Kottman, T. (2020). Adlerian play therapy: A personal and professional journey. The Journal of Individual Psychology, 76(2), 162-175.
Kottman, T., & Meany-Walen, K. (2016). Partners in play: An Adlerian approach to play therapy. John Wiley & Sons.
Kottman, T., & Meany-Walen, K. K. (2023). Adlerian play therapy: An introduction. International Journal of Play Therapy, 29 (2), 98-109.
Kraaij, V., &Garnefski, N. (2019). The Behavioral Emotion Regulation Questionnaire: Development, psychometric properties and relationships with emotional problems and the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire. Personality and Individual Differences, 137, 56-61.
Major, J. (2024). Adlerian Play Therapy In Schools: Essential Principles For A K-5th School-Based Mental Health Curriculum.
Meany-Walen, K. K. (2020). The current state of Adlerian play therapy published research. The Journal of Individual Psychology, 76(2), 176-186.
Meany-Walen, K. K., & Kottman, T. (2019). GroupAdlerian play therapy. International Journal ofPlay Therapy, 28, 1–12.
Meany-Walen, K. K., & Teeling, S. (2016). Adlerian play therapy with students with externalizing behaviors and poor social skills. International Journal of Play Therapy, 25(2), 64-77.
Scheurich, J. A., Beidel, D. C., & Vanryckeghem, M. (2019). Exposure therapy for social anxiety disorder in people who stutter: An exploratory multiple baseline design. Journal of fluency disorders, 59, 21-32.
Sertkaya Fidan, B., & UlusoyDoğmuş, Y. (2025). The Effectiveness of Cognitive Behavioral and Adlerian Play Therapies in Children Aged 3–12 Years: A Systematic Literature Review. Research on Social Work Practice, 10497315251316182.
Stutey, D. M., Dunn, M., Shelnut, J., & Ryan, J. B. (2017). Impact of Adlerian play therapy on externalizing behaviors of at-risk preschoolers. International Journal of Play Therapy, 26(4), 196.
Vanryckeghem, M., Matthews, M., & Xu, P. (2017). Speech situation checklist–revised: Investigation with adults who do not stutter andtreatment-seeking adults who stutter. AmericanJournal of Speech-Language Pathology, 26(4),1129-1140.
Walsh, B. M., Grobbel, H., Christ, S. L., Tichenor, S. E., & Gerwin, K. L. (2023). Exploring the relationship between resilience and the adverse impact of stuttering in children. Journal of Speech, Language, and Hearing Research, 66(7), 2278-2295.
Zabrodskaja, A., & Dakanalis, A. (2024). Highlights in psychology: social anxiety. Frontiers in Psychology, 15, 1404923.
Zhang, P., Zhang, J., Wang, M., Feng, S., Yuan, Y., & Ding, L. (2024). Research hotspots and trends of neuroimaging in social anxiety: a CiteSpace bibliometric analysis based on Web of Science and Scopus database. Frontiers in Behavioral Neuroscience, 18, 1448412.